یک اصل در طراحی رابط کاربری

همه‌ی اطلاعات رو لازم نیست از همون ابتدا به کاربر نشون بدیم.

اصل Progressive Disclosure میگه اطلاعات و گزینه‌های پیچیده‌تر رو زمانی نمایش بدیم که کاربر واقعاً بهشون نیاز داره.

مثلاً فرض کنید یک صفحه برای ویرایش پروفایل داریم.

به‌جای اینکه از همون ابتدا تمام تنظیمات رو نمایش بدیم:

• نام
• ایمیل
• شماره تلفن
• رمز عبور
• تنظیمات اعلان‌ها
• تنظیمات حریم خصوصی
• حذف حساب

و..

می‌تونیم اطلاعات اصلی رو نمایش بدیم و گزینه‌هایی با اهمیت کمتر رو پشت بخش‌هایی مثل «تنظیمات پیشرفته» قرار بدیم. این کار باعث میشه کاربر در نگاه اول با یک صفحه‌ی شلوغ مواجه نشه و برای انجام کارهای معمول، مجبور نباشه از بین ده‌ها گزینه چیزی رو پیدا کنه. نکته مهم اینه که Progressive Disclosure به معنی مخفی کردن قابلیت‌ها نیست؛ یعنی قابلیت همچنان باید قابل پیدا کردن باشه، فقط قرار نیست همه‌چیز همزمان جلوی چشم کاربر باشه. گاهی یک طراحی خوب با اضافه کردن چیزی بهتر نمیشه بلکه با حذف چیزی که کاربر فعلاً بهش نیاز نداره بهتر میشه :)